انتظاری

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ص نسبی)(1) آنکه انتظار داشته باشد. (آنندراج) :
هر دل ز تو اشک ریز حسرت
چون گوشهء چشم انتظاری.
طالب آملی (از آنندراج).
|| (حامص) نگرانی و چشم داشتگی. (ناظم الاطباء).
(1) - انتظاری بزیادت یای مصدری خطاست مگر نزد فارسیان جائز. (غیاث اللغات) (آنندراج). بعضی یای انتظاری را از قسم یای اضافه بر مصادر شمرده و این شعر ظهوری را باستشهاد آورده اند:
در انتظاری اشک حنایئی بودیم
رسید وقت ز شوق نگار می گرییم.
و آن از عدم مبالات است زیرا در نسخهء شعر ظهوری چنین است: در انتظار سرشک حنایئی بودیم... (از آنندراج).