«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) دست ناویدن و گرفتن چیز کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج). تناول، یقال: «الظبی ینوش الاراک وینتاشه». (از اقرب الموارد). || برون آوردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). بیرون آوردن، یقال: انتاشه من الهلکه؛ یعنی او را نجات داد از هلکه. (از اقرب الموارد).