انثیان

«لغت نامه دهخدا»

[اُ ثَ] (ع اِ) بصیغهء تثنیه، دو خصیه. (ناظم الاطباء). هر دو خایه. (غیاث اللغات). هردو خصیه. (از آنندراج). || دو گوش. (ناظم الاطباء). || (اِخ) بجیله(1) و قضاعه که دو قبیله اند از یمن. (ناظم الاطباء). و رجوع به انثیین شود.
(1) - در ناظم الاطباء بغلط بحیله است.