انجام پذیرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ پَ رُ تَ] (مص مرکب) بپایان آمدن. خاتمه یافتن. امکان یافتن : چون امور عالم... و مواد مشوشات ضمایر خلایق انجام پذیرفت. (جهانگشای جوینی).
هرچه آغاز ندارد نپذیرد انجام.
حافظ.