انجم شناس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جُ شِ] (نف مرکب)کنایه از منجم و رصد بند. (آنندراج) :
رقیبان لشکر به آیین پاس
نگهبان تر از مرد انجم شناس.
نظامی (از آنندراج).
|| در فرهنگ اسکندرنامه نوشته که انجم شناس نیز مراد از پاسبان است. (آنندراج).