انجم نگار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جُ نِ] (نف مرکب)ستاره نگار. نقاش که انجم نگارد :
انجم نگار سقفش در روی هر نگاری
همچون خلیل هذا ربی بخوانده آزر.
خاقانی.