انجیده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (مأخوذ از یونانی،اِ)(1) گندنای کوهی باشد که بعربی حشیشه الکلب خوانند و صوف الارض نیز گویند و دشوار زاییدن زنان را سودمند بود. (برهان قاطع) (آنندراج). فراسیون. (تحفهء حکیم مؤمن).
(1) - در فرانسوی Marrube. (از دزی ج1 ص 40).