انخی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خا] (ع ن تف)متکبرتر.
- امثال: انخی من دیک. (یادداشت مؤلف)(1).
(1) - در نشوءاللغه (ص 23) آمده: و فی الحدیث ان اخنع الاسماء عندالله ملک الاملاک و یروی انخع الاسماء و انجع و انخی.