«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) فراخ گردیدن بیابان. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (آنندراج). یقال: انخاقت المفازه. || فراخ گردیدن چاه: انخاقت البئر. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء).