اندخس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (ص) حمایت کننده و پشت و پناه. (برهان قاطع) (از فرهنگ فارسی معین). حمایت کننده. (ناظم الاطباء). پشتیبان . پشتیوان. حامی. (فرهنگ فارسی معین). پناه و حامی. (انجمن آرا) (آنندراج). پناه. (فرهنگ جهانگیری) (فرهنگ سروری). || (اِ) ملجأ و پناهگاه. (ناظم الاطباء) :
چرا رانی کسی را از بر خویش
که اندخسش نباشد جز در تو.
سراج الدین (از آنندراج).
|| حمایت. (ناظم الاطباء). پشتی. (فرهنگ سروری) (فرهنگ جهانگیری) (انجمن آرا) (آنندراج).