«لغت نامه دهخدا»
[اَ دَ خوا / خا تَ / تِ](ص مرکب) کم مال. آنکه دارایی او اندک است : توسمت، شهری است کم نعمت و اندک خواسته. (حدود العالم). دو شهر است بر کرانهء بیابان نهاده، جایی کم نعمت و اندک خواسته. (حدود العالم).