اندک سال

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (ص مرکب)خردسال. (آنندراج). جوان. (ناظم الاطباء) :
بسیارفضل و اندک سال و لطیف خلق
کآن خرد محمد بن آصف الامام.سوزنی.
شوخی هر ذره دارد آفتابی در بغل
پیر صبح از جلوهء طفلان اندک سال بود.
اسیر (از آنندراج).