«لغت نامه دهخدا»
[اَ شَ / شِ] (ص مرکب)آنکه معتاد به اندیشه است. آنکه عادت بتفکر دارد. || آنکه همواره خیالات فاسد در سر پروراند. خیالاتی. (فرهنگ فارسی معین).