اندیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ یَ] (ع اِ) جِ ندی. شبنمهای صبحگاهی. (فرهنگ فارسی معین) :
لاله نروید در چمن بادام نگشاید دهن
نه شبنم آید بر سمن نه بر شکوفه اندیه.
منوچهری.
|| خاکهای نمناک. (فرهنگ فارسی معین). || بخورها. (فرهنگ فارسی معین).