انصاف هندی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فِ هِ] (اِخ) میرزا علی نقی خان پسر نقدعلی خان ایجاد. درگذشته به سال 1195 ه . ق. شاعر بود و نخست صبا تخلص می کرد پس انصاف اختیار کرد. از اوست:
نمی گوید دلم از ترس آن آئینه مایل را
که غیرت نیست دیدن هر زمان روی مقابل را.
دست بیع سر زلف تو شوم شانه مثال
که نیفتاد به دستم به ازین سلسله ای.
(از الذریعه قسم 1 از جزء 9 ص108 و تذکرهء صبح گلشن چ هند ص45). و رجوع به صبح گلشن شود.