انفلاق

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فِ] (ع مص) شکافته شدن و پاره پاره گردیدن. (تاج المصادر بیهقی) (مصادر زوزنی) (ترجمان القرآن جرجانی). انشقاق. (از اقرب الموارد). بازشکافتن. دریده شدن. دریدن. (یادداشت مؤلف) :
ما طبیبانیم شاگردان حق
بحر قلزم دید ما را فانفلق.مولوی (مثنوی).
|| (اِمص) شکافتگی. (فرهنگ فارسی معین).