«لغت نامه دهخدا»
[اَ فا] (ع ن تف) نعت تفضیلی از نفی. (یادداشت مؤلف): فان علم ان احداً من غلمانه [ غلمان المحتسب ] اخذ رشوه صرفه عنه لینفی عنه الظنون و تتخلی عنه الشبهات فان ذلک ازید لتوقیره و انفی للمطعن فی دینه. (معالم القربه از یادداشت مؤلف). -امثال: القتل انفی للقتل. (منسوب به اردشیر بابکان از یادداشت مؤلف).