انفیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ یَ / یِ] (ع اِ)(1) هر دارویی که به بینی کشند. (ناظم الاطباء). مجموعه ای از داروهای معطر و مخدر و عطسه آور که آن را گاه در بینی کنند و از آن احساس نشأه نمایند. (از فرهنگ فارسی معین). گرد تنباکو با اجزایی دیگر که بر بینی کشند، تری را. عطوس. نشوق. نشوغ. (یادداشت مؤلف).
- انفیه کشیدن؛ بر بینی رساندن انفیه. و رجوع به انفیه و انفیه دان شود.
(1) - فرانسوی Tabac a priser (یادداشت مؤلف).