«لغت نامه دهخدا»
[اَ گَ / گُ چَمْ بَ رَ / رِ](اِ مرکب) شان. شانه. شان عسل. (یادداشت مؤلف) : هم از خوردنیها و هرگونه ساز که ما را بباید بروز دراز... ز خرما هزار و ز شکر هزار بود ساخته راست کرده شمار ده ودوهزار انگبین چنبره(1) بدژها کشند اینهمه یکسره.فردوسی. (1) - ن ل: انگبین کندره، و در این صورت شاهد انگبین چنبره نخواهد بود.