انگشت برک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گُ بُ رَ] (اِ مرکب)جانوری است که آنرا موش کور می گویند و پیوسته در زیر زمین میباشد و بیخ درختان و نباتات میخورد گویند پیاز و گندنا را بسیار دوست می دارد. چون بر در سوراخ او نهند او را بگیرند و گوشت او زهر قاتل است. (برهان قاطع). کورموش. خُلْد. جَلْذ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر