انگم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گُ] (اِ)(1) صمغ. شَلَم. صمغ در گیلاس، آلبالو، آلو، زردآلو، گوجه و میوه های دیگر. (یادداشت مؤلف). صمغ و مادهء چسبندهء لزجی که از درختان مخصوصاً درختان آلو و آلوچه و گوجه خارج می شود و در برابر هوا انجماد می یابد. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - فرانسوی gomme.