انگوره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ / رِ] (اِخ) انگوریه (شهر) :
ز انگوره کردند یاور طلب
بیامد مدد نیزشان از حلب.
نظام قاری (دیوان ص186).
و نیز رجوع به انگوره ای شود.