انگوره ای

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ / رِ] (ص نسبی)منسوب به انگوره. انگوری :
بصوف از آن جهت انگوره ای لقب کردند
که گه گهی لکه بر وی ز بادهء عنبیست.
نظام قاری (دیوان ص49).
رجوع به انگوره و انگوری شود.