«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِ) گوی گریبان. تکمه. || حلقه ای که گوی گریبان و تکمه را از آن بگذرانند. (از برهان قاطع). || کسی که مکروه طبع باشد و مفارقت نکند. (فرهنگ سروری). انگل. و رجوع به انگل شود.