«لغت نامه دهخدا»
[اَنْهْ] (ع مص) انوه. خمیدن از گرانی. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). خمیدن از ثقل و سنگینی. || حسد کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به انوه شود.
