انیت

«لغت نامه دهخدا»

[اِنْ نی یَ] (ع مص جعلی) منسوب به انی :
دست کسی برنرسد بشاخ هویت او
تا رگ انیت او ز بیخ و بن برنکنی.سنائی.
|| انیت عبارت از تحقیق وجود عینی است از جهت رتبت ذاتیه. (فرهنگ مصطلحات عرفاء سجادی). رجوع به انی شود.