«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (اِ) بومادران. (ناظم الاطباء) (انجمن آرا). بوی مادران را گویند که عقرب از آن بگریزد. (آنندراج). گیاهی است که آنرا بوی مادران گویند و عقرب از آن بگریزد. (برهان). برنجاسپ. برنجاسف.