انیس غنوی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سِ غَ نَ] (اِخ) (متوفی 20 ه. ق. / 641 م.) انیس بن مرثد غنوی. یکی از صحابیان است. او و پدر و جدش صحبت پیغمبر را ادراک کرده اند. پدرش در جنگ رجیع کشته شد و خود او تا روزگار عمر، حیات داشت و از کسانی است که در فتح مکه حضور داشتند و از جانب پیغمبر در غزوهء حنین در اوطاس دیده بانی میکرد. رجوع به الاستیعاب ج 1 ص61 و الاعلام زرکلی ج1 ص132 شود.