«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) نی جولاهه که بر آن پود میباشد. || جِ واقیه. رجوع به واقیه شود. || جِ اوقیه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و آن چهل درم سنگ باشد. (آنندراج).