«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِ) بر وزن مونس، پیوند و قرابت. (برهان). خویشاوندی و قرابت و پیوستگی و علاقه. (ناظم الاطباء). || خویش و منسوب. (انجمن آرا) (آنندراج). خویش. (برهان).