اورنگ زیب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ] (اِ مرکب) کنایه از پادشاه. (آنندراج).
- اورنگ زیبی؛ نام جامه ایست معروف. (از آنندراج). قسمی پارچه است. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر