اورنگ شیرازی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ گِ] (اِخ) پسر فرهنگ شیرازی متوفی 1308 ه . ق. از شعرای اوائل قرن چهاردهم هجری است که در زمان تألیف آثار عجم که در 1313 ه . ق. خاتمه یافته در قید حیات بوده است. از اشعار اوست:
ای مه خجل ز ابروی همچون هلال تو
خورشید منفعل ز رخ بی مثال تو
خورشید را ز دیده بریزد بسی سرشک
بی پرده گر نظر فکند بر جمال تو.
(ریحانه الادب ج1 ص126).