اوستاخ

«لغت نامه دهخدا»

(ص) گستاخ. (آنندراج). || (حامص) شوخی و بی شرمی و بی ادبی و گستاخی. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (برهان). جسارت. (برهان) :
روی صحرا هست هموار و فراخ
هر قدم دامی است کم ران اوستاخ.مولوی.
|| دلیر شدن و دلیری نمودن. (برهان).