اوستاخی

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (از فرانسوی، ص نسبی) در اصطلاح تشریح، شیپور اوستاخی یا مجرای اوستاخی مجرایی در گوش آدمی که بحلق راه دارد. (ناظم الاطباء). اُستاش.(1)
(1) - Eustache.