«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ وَغْب. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). به معنی جوال و رخت روی. || گول سست اندام و ناکس و فرومایه. || شتر سطبر توانا. (آنندراج). || اوغاب البیت؛ خنورهای خانه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به وغب شود.