اوهن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ هَ] (ع ن تف) سست تر. (مهذب الاسماء).
- اوهن البیوت؛ سست ترین خانه ها. (غیاث اللغات) (آنندراج) : ان اوهن البیوت لبیت العنکبوت. (قرآن 29/41).