اویدیوس

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِخ)(1) از شاعران بزرگ روم است که در سال 43 ق. م. در شهر سولمن تولد یافت و در سال 18 م. درگذشت. وی در آغاز جوانی بتحصیل حقوق پرداخت لکن پس از چندی دل بر شاعری نهاد و با شعرای بزرگ زمان مانند ویرژیلیوس و هراسیوس و تی بولوس بنای دوستی گذاشت. اگوستوس امپراطور روم را در آغاز امر بدو توجه حاصل بود ولی در سال نهم پس از میلاد اویدیوس به علتی نامعلوم به شهر تمس نزدیک مصب رود دانوب تبعید شد و در همانجا بمرد. برخی معتقدند که تبعید وی بواسطهء معاشقهء او با ژولیا دختر اگوستوس بوده است. بسیاری از کتب اویدیوس اکنون مفقود است لیکن باز آثار گرانبهایی از او باقی است. (ترجمهء تمدن قدیم فوستل دکولانژ). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.
(1) - Ovidius.