«لغت نامه دهخدا»
[اَ لَ] (ع ص) مرد بسیارموی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بسیارموی. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). آنکه همهء تن او موی دارد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || اسب انبوه دم. (منتهی الارب) (آنندراج). اسب انبوه دم و یال. (ناظم الاطباء). اسب بسیارموی دنباله. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). مؤنث آن، هلباء. (آنندراج). || سال. (منتهی الارب) (آنندراج). || دنب بریده یا دنب بی موی. || دنب بسیارموی. از اضدادست. || سال بسیارباران با فراخی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).