«لغت نامه دهخدا»
[اَ لِ تَءْ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اهل باطن. مقابل اهل ظاهر و صورت. آنانکه بظاهر قرآن التفات نکرده وتأویلی تکیه نمایند. رجوع به جامع الحکمتین و فهرست آن شود.