«لغت نامه دهخدا»
[اَ لِ حَق ق] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) آن که پیرو حق است. || قومی که با حجت و برهان خود را بدانچه در پیش خدایشان حق است نسبت کنند. و آن اهل سنت و جماعت اند. (از تعریفات جرجانی).