«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ص مرکب) کسی که در کارها درنگی کند و تکاهل ورزد و از پی کار نرود. (ناظم الاطباء). خوارکار. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). بی مبالات در کار. مسامحه کار. آنکه کار را رها کند.