اهیب

«لغت نامه دهخدا»

[اَهْ یَ] (ع ن تف)مهیب تر. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). بهیبت تر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا): فما رأی لناس محتسباً اهیب منه. (معالم القربه ص13).