«لغت نامه دهخدا»
[زَ گُ شَ] (اِ مرکب)خداپرست. (برهان). || لغهً مرکب است از ایزد (فرشته) + گشن (نر، فحل) + اسب، جمعاً یعنی دارندهء اسب نر ایزدی. (حاشیهء برهان چ معین).