«لغت نامه دهخدا»
(ع مص) (از «وف ض») دویدن. شتافتن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ترجمان القرآن). || شتابانیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص2). || پراکنده کردن شتران. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج). || گستردن بستری که از خاک نگاه دارد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج).