ایفده

«لغت نامه دهخدا»

[فَ دَ / دِ] (ص) سبکسار و بیهوده گوی. (جهانگیری) (برهان). سبکسار و بیهوده گوی. لاف زن. (از ناظم الاطباء). رجوع به ایغده شود.
- ایفده سری؛ سبکساری :
این ایفده سری چه بکار آید ای فتی
دریاب دانش این سخن بیهده مگوی.
رودکی.