ایل نشین

«لغت نامه دهخدا»

[نِ] (ن مف مرکب، اِ مرکب)آنجا که ایل منزل کند. آنجا که مسکن طوایف و اقوام چادرنشین باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر