ایناق

«لغت نامه دهخدا»

(ترکی مغولی، اِ) ایناغ. ایناک. ندیم. مقرب. مصاحب. ج، ایناقان. (فرهنگ فارسی معین) :
ای ترک نازنین که دل افروز و دلکشی
ایناق دلربایی و امراق اینشی.وصاف.