«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ] (پسوند) صورت قابل تلفظ «ینه» علامت نسبت که در آخر کلمات آید چون: پلاسینه. نرینه. مکینه. عنبرینه. دیرینه و... رجوع به «ینه» شود.
