«لغت نامه دهخدا»
[ءِ] (ع ص) هالک. || بدی و خصومت آورنده. || سختی و بلارسیده. || یورش کننده. (از منتهی الارب). || ستم کشنده. || متاع بائق؛ آنکه ثمن ندارد. (منتهی الارب). ما لاثمن له. (قطر المحیط).