«لغت نامه دهخدا»
[سُ] (اِخ) از بزرگان و اصلش از سفری حصار است و بسال 918 ه . ق. (1512 م.) درگذشت. سلطان بایزید را بدو اخلاص و اعتمادی بود، در ضمن انجام وظیفهء حج و در موقعی که بحجاز رفته بود عصای حضرت پیغمبر (ص) را از روضهء مطهره گرفت و بسه قسمت نمود: یک قسمت آنرا در مقبرهء امیر سلطان در بروسه دفن کرد و قسمت دیگر را در مقبرهء حاجی بیرام در انقره ولی قسمت سوم را بمحل دیگری فرستاد که در تاریخ مسطور است. (لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج 2).